M.P.S.

Hai Brat,

Ik reageer op jouw eruptie met een post. Je zou kunnen zeggen een meta post scriptum.

Ten eerste n.a.l.v. jouw meta post.
Ja zeker het doel is bereikt met betrekking tot het broederlijk contact en verwerking wegvallen ouderlijke zorg (gevend en nemend). Maar er was impliciet toch ook een hoger doel, de wereld verblijden met onze gedachten, meningen en ideeën. (Zie de subtitel van ons Blog). En of de wereld daar nu op zit te wachten of niet laten we doorgaan. Volledig volgens onze spelregels (zie onder aan een blogpagina).

Ten tweede, ik kan niet wachten op je complot theorieën. En ik zal me netjes gedragen en jouw de eer laten van de onthulling. Ook al heb je het hiermee bijna vergald.

Ten derde
Naar aanleiding van deze opmerking, daar hou ik je aan.

Ten laatste
Naar aanleiding van deze opmerking.

Hoe kom je daar nu op om heen te gaan. Ik heb in Trouw deze review gelezen. Hetgeen in eerste instantie nogal ontregelend was omdat bij openen van het artikel er bovenaan een reclame banner stond die ik niet direct als zodanig herkende:

Ik zag het verband tussen de Bible Belt en de Paus niet direct.
Maar goed, je hebt dus wel een stukje van de expositie moeten missen omdat wegens de zondagsrust er gordijnen voor hingen.

Terugziend is het eerder een multi post scriptum geworden, maar geen mega post scriptum.

groet brat

PS

Overigens vind ik de MPS een van de meest fascinerende stoornissen die er zijn.

P. Z. N.

Hallo brat,

deze Post Zonder Naam is een meta-post: een post over posts.
Het betreft de aanzet van een evaluatie. Een posts evaluatie eigenlijk: ik kijk terug op de posts in onze blog. Daarmee is het dus een post posts evaluatie (ik kijk immers niet vooruit; dan zou het een ante posts.. et cetera, je begrijpt wat ik bedoel).

We naderen de verjaardag van onze broederblog. Destijds zijn we die begonnen als vangnet voor onszelf, omdat we onze mantelzorg, die zijn doel opeens kwijt was, ergens op moesten botvieren. Ook bedoeld om ons contact gaande te houden. Wat dit laatste betreft: dat is heel goed gelukt. We zijn al heel wat keren samen wezen eten, hebben een keer zelfs een prijs uitgeloofd voor degene die ons zou betrappen. En het recentelijk gezamenlijk bekijken van Apollo 11 was weer een ander hoogtepunt. En alsof dat nog niet genoeg is: we sturen elkaar daarnaast ook nog eens heel w(h)at whatsapp berichten.
Wat betreft de posts, denk ik dat we een fraaie bloemlezing aan onderwerpen behandeld hebben. Waarbij sommige items wat meer aandacht kregen dan andere, omdat die ons meer bezig houden/hielden. Zoals de Brexit bijvoorbeeld.
Soms denk ik: heb ik dat nou al behandeld of nog niet. Zeker als het iets is dat in een reactie staat, is het lastig terug te vinden. Ik was bijvoorbeeld half vergeten dat ik het Plus Ultra gebeuren al behandeld had; gelukkig stond dit wel in de titel dus wist ik het weer.

Maarrr...: nu begint het lastig te worden nog zaken te vinden die het waard zijn om beschreven te worden.
Al gebied de eerlijkheid me te vermelden dat ik bepaalde onderwerpen tot nu toe vermeden heb, en ook enigszins huiverig ben om die te bespreken, omdat je, als het eenmaal aan het internet is toevertrouwd, niet meer terug kunt. Sommige uitzonderlijke opvattingen en overtuigingen die ik heb, worden in de goegemeente aangeduid als complotten. En tsja, ik hoef niet zonodig als complotdenker onsterfelijk te worden. Anderzijds heb ik een overtuigend dossier. Ik denk er dus nog over, en zal waarschijnlijk over enige tijd een van mijn verhalen in een post publiceren.   (Deze laatste alinea is dus toch een ante post opmerking, maar dat terzijde).

Laten we nadenken over hoe we verder gaan met onze broederblog. Gaan we hem stoppen, en zo ja, wanneer? Bijv. als hij 1 jaar bestaat? Of op 31 oktober, de Halloween datum waarop ons de Brexit is beloofd? Of gaan we over op een videoblog, net zoals die leuke broertjes uit Amerika? Of gooien we de frequentie omlaag, zeg bijv 3 posts per persoon per jaar?

Wat zijn jou gedachten hierover? Ik ben benieuwd.

Houdoe, Brat.

PS ik reken op je zorgvuldigheid en keurigheid inzake het tot dusver vertrouwelijke karakter van mijn enigszins exotische opvattingen, met andere woorden: dat je het aan mij overlaat om bepaalde zaken al dan niet te publiceren.

Meten is weten: klanttevredenheid

brat,

vast en zeker ben jij ook al wel eens benaderd met een tevredenheidsenquete, als je ergens iets online gekocht hebt.

Ik heb met het oog op toekomstplannen over ons terrein, recentelijk een dienst ingekocht van het kadaster. Duidelijke uitleg op hun site, goede uitleg door de medewerker die ik aan de lijn kreeg, duidelijke bevestigingsbrief van de gemaakte afspraken, en een paar dagen later (vandaag namelijk) is het terrein al ingemeten. Over een of twee weken krijg ik het rapport.

Het kadaster wilde graag weten wat ik van hun service vond. Het ging daarbij over het telefoontje plus de e-mail. Nou, aangezien ik tot nu toe netjes bediend was, wilde ik ook niet lullig doen, en was ik bereid de enquete in te vullen.

Tijdens dat invulproces ging ik me steeds meer ergeren.  Ik was weliswaar na 4 minuten klaar, maar toen heb ik ze toch nog een mailtje nagestuurd. De tekst spreekt voor zich, denk ik. Ik zet hem hieronder, want ik denk dat hij wel leuk is.

Enjoy!
Brat.

Beste mensen,

Ik heb zojuist de enquête ingevuld (ook al is de klus die jullie in mijn opdracht doen nog lang niet afgerond. Beetje raar, maar goed).

De enquete gaat dus over welgeteld één telefoongesprek en een e-mail die ik van jullie heb gehad. 

Ik was tevreden en had een positief beeld over het kadaster, zowel qua snelheid als duidelijkheid.

De enquete doet hier afbreuk aan.

Hij is ten eerste prematuur (want het werk is pas net begonnen). 

Maar goed, ik begon  welwillend aan het invullen.

Bij de tweede vraag of zo, moet ik uitleggen waarom ik een acht geef en geen negen of tien. Ik zeg: doe effe normaal.

Moeten wij (klanten) jullie nu voortaan al negens en tienen gaan geven als de telefoniste je met u aanspreekt en beleefd en accuraat is? Hoe raar is dit. Stel je voor dat je bij de slager een ons worst laat afsnijden en dat de slager dan ook meteen vraagt wat ik ervan vond, en waarom het geen negen of een tien is die hij op zijn rapportje krijgt? Nogmaals: doe effe normaal zeg, het is toch geen rocketscience?

Mijn beeld over het kadaster is hierdoor op dit moment twee punten gedaald: nu nog maar een zes. Want ook de enquete hoort bij jullie performance nietwaar; je kunt niet niet communiceren. 

Ik zie het kadaster op dit moment als volgt: een onzekere organisatie, met blijkbaar twijfels over zichzelf, die wellicht ter compensatie daarvan op zoek is naar hogere rapportcijfers van klanten.

Jammer ook dat de enquete aan het eind geen gelegenheid biedt voor ‘overige opmerkingen’. Dan had ik deze feedback aldaar vermeld. 

Met vriendelijke groet, (etc).

Wel of niet onderhandelen ?

Brat dit gaat uiteraard weer over de Brexit.

Ik las net dit bericht. Vooral dat de Britten van ons redelijkheid verwachten, dat stak. Wellicht ben ik niet onbevooroordeeld, maar als een partij zich redelijk heeft opgesteld dan is het de EU wel, en niet de Britten.

Maar goed dacht ik, zoals отец altijd zei bij een ruzie of conflictje, wees de grotere, stap over je eigen emoties heen (iets waar hij zelf niet goed in was, maar dat terzijde).

Hoe zou dat eruit moeten zien vanuit de EU.

Nou misschien zo:

"Beste Stephan en Boris,
jullie willen opnieuw onderhandelen.
Wij, de EU, zien daar het nut niet zo van in maar omwille van de lieve vrede zijn we jullie ter wille.
We beginnen helemaal opnieuw, alle afspraken die in het eerdere akkoord staan zijn van tafel.
Alleen er is een dingetje, wij als EU moeten ons aan onze eigen regels houden. Dat wil zeggen dat de brexit plaats moet vinden op 31 oktober. En een onderhandeling akkoord voor die tijd zit er niet in.
Dus wij stellen voor dat jullie eerst je brexit verzoek intrekt.
Vervolgens besluit of je een nieuw artikel 50 verzoek  tot uittreden EU doet. We hebben namelijk de indruk dat jullie daar ook nog niet geheel eensgezind over zijn.
En dan in het geval dat jullie een artikel 50 verzoek indienen kunnen de onderhandelingen beginnen.

Grüße Donald en Ursula"

Nou dat lijkt mij alleszins redelijk van de EU

groetjes brat

Onwaarschijnlijke claim

Brat,

Heb jij dat ook. Dat als je iets leest met cijfertjes dat je het gaat narekenen. Stomme vraag, realiseer ik me nu, want je hebt mij laatst uitgebreid verteld dat je naar aanleiding van de jongste aardscheerder de verhoudingen gevisualiseerd had in je huiskamer. Wellicht kun je dat nog in een post met onze lezertjes delen.

Maar ik werd getriggerd door dit bericht waaruit blijkt dat Ethiopië het wereldrecord bomen aanplanten probeert te verbeteren.

365 miljoen bomen in 12 uur ? En even verderop 'honderdduizenden vrijwilligers al 2,6 miljard bomen hebben geplant'? Even rekenen dacht ik.
Als we uit gaan van 100.000 mensen die 365 miljoen bomen planten in 12 uur dat betekend dat 1 vrijwilliger 3650 bomen moet planten in 12 uur. Dat is ongeveer elke 12 seconden 1 boom en dat dan 12 uur non stop. Dat vind ik onwaarschijnlijk. Zelfs bij 500.000 vrijwilligers kom ik op het onwaarschijnlijke 12 uur lang elke minuut één boom planten. Al zouden de bomen nog maar zo groot zijn als een grasspriet lijkt me dat nog zwaar werk, zeker in die Afrikaanse hitte. En zinloos want het duurt dan jaren voordat die boom enig formaat heeft.

brat.

Godspeed Rutger Hauer

In deze week die toch al vol nostagische gevoelens zit vanwege de maanlanding (waarvan ik de kranten uit 1969 bewaard heb), nemen we, blijkt zojuist,  ook afscheid van Rutger Hauer, alias Floris, en ook alias Eric Vonk in Turks Fruit, alias Erik Lanshof, soldaat van Oranje, alias adroïd Roy Batty in Blade Runner, etc. Een jeugdheld van me.
Om met de astronauten te spreken: Godspeed Rutger Hauer.

The Uncivil War

Brat, deze post is eigenlijk een reaktie op jouw Boris day post.


Ja gisteren werd Borissie dan gekozen tot leider van de conservatieven en daarmee beoogd premier. Toch een raar systeem. 160.000 mensen mochten stemmen (aantal leden conservative party).
En daarvan stemden ruim 90.000 op Boris. Voor de duidelijkheid het VK heeft 66 miljoen inwoners.
Dus ruim 90.000 mensen hebben voor deze premier gekozen. Dat is minder dan 0,14 % !!
En dan zeuren ze in ons kikkerlandje dat we geen gekozen premier hebben.

Maar goed, gisteren zat ik ten gevolge van de hitte binnen en besloot ik wat TV te kjiken. Van het voorjaar had ik het docudrama Brexit, The Uncivil War opgenomen en dat heb ik gisteren bekeken.
En daar werden een paar dingen mij nogmaals duidelijk gemaakt:

1. De leave campagne beweerde allerlei onzin verhalen.
2. Ze maakten gebruik van (later als illegaal gedefinieerd) micro targetting via social media
3. Het Verenigd Koninkrijk is nu gepolariseerd.
4. Obeliks had helemaal gelijk: "Rare jongen die Britten"

Ad 1. De leider van de remain campagne, Craig Oliver, was een overheids functionaris en die wordt licht wanhopig als blijkt dat de leden van zijn peergroepen de onzin argumenten van de leave campagne (£ 350 miljoen per week naar EU, laten we dat aan de National Health Service geven) wel geloven. En als hij uitlegt dat het een rabiate leugen is zowel het bedrag klopt niet als het feit dat je dat geld niet zomaar elders kan besteden, dan wordt hem verweten dat hij liegt in het kader van project fear. Het lastige is dat hij als overheids functionaris ter verantwoording  geroepen kan worden terwijl de leavers niet gekozen zijn in welke functie dan ook, dus ook niet verantwoordelijk te houden zijn.

Een andere mooie scene is als Craig zich realiseert dat de EU (en immigranten) al 20 jaar als zwart schaap worden gezien die bij alles wat misgaat de schuld krijgen. Die leugen is in 3 maanden niet weg te poetsen.  Boris Johnson heeft als EU correspondent daar een aardige kei aan bijgedragen. 

 

Ad 2. Dit is nieuwe politiek. Volgens de TV-film werd er bij het leave campagne team een database opgezet die mensen met algoritme's uiterst nauwkeurig classificeerde, en vervolgens zeer specifiek reclame's genereerde precies op dat vlak waar de kiezer gevoelig voor bleek. Op die manier lokte ze notoire niet stemmers naar de stembus. En dat gaf uiteindelijk de doorslag. Dezelfde bureau's zijn gebruikt bij de Amerikaanse president verkiezingen. 

Ad.3 Dat zal voorlopig wel zo blijven

Ad 4. Niets aan toe te voegen.

Maar goed hoe nu verder.

Ik hoop dat ze zelf eruit gaan op 31 oktober, maakt mij niet (meer) uit hoe. Ik wil die saboteurs (voorlopig) niet meer in onze EU. En het moet duidelijk zijn dat dat een keuze van het VK is.

Waar ik bang voor ben is dat Boris de Brexit niet kan regelen, en nieuwe verkiezingen uitschrijft waardoor er of uitstel komt of dat er harde Brexit komt die dan zogenaamd (Farange, Boris) aan de stijfkoppigheid van de EU ligt.

Ik krijg het er warm van

brat